ΜΗΝΥΜΑ
  ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
  ΙΣΤΟΡΙΑ
  ΕΚΚΛΗΣΙΑ/ΕΞΩΚΛΗΣΙΑ
  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
  ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
  ΕΡΓΑ
  ΞΕΝΑΓΗΣΗ
  ΠΟΤΑΜΟΣ
  ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
  ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
  ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΑ

Το Γουδί είναι χωριό της επαρχίας Πάφου, στην κοιλάδα της Χρυσοχούς. Βρίσκεται κτισμένο 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι απλωμένο σε μια ήπια πλαγιά μεταξύ 60 και 120 μέτρων.

Το χωριό δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 575 χιλιοστόμετρα και στην περιοχή του καλλιεργούνται σιτηρά, όσπρια, καπνός, νομευτικά φυτά, λαχανικά, αμπέλια, εσπεριδοειδή, αμυγδαλιές, ελιές και χαρουπιές. Σήμερα στο χωριό λειτουργούν δύο ελαιoπιεστήρια.

Το Γουδί γνώρισε συνεχή πληθυσμιακή αύξηση μέχρι το 1960, ενώ αργότερα άρχισε η μείωση των κατοίκων λόγω της αστυφιλίας και της μετανάστευσης , που κτύπησε όλα τα χωριά της περιοχής.

Συγκεκριμένα οι κάτοικοι της κοινότητας το 1881 αριθμούσαν τους 110, αυξήθηκαν στους 199 το 1911, στους 218 το 1931 και στους 277 το 1960. Μετά το 1960, αρχίζει να εμφανίζεται το φαινόμενο της αστυφιλίας και της μετανάστευσης, με αποτέλεσμα το 1973 ο πληθυσμός να μειωθεί στους 175 και το 1982 στους 165. Στην απογραφή που έγινε το 2001 οι κάτοικοι του Γουδίου ανέρχονταν στους 156.

Το Γουδί συνδέεται στα Νότια και Νοτιοανατολικά με τα χωριά Χόλη και Σκούλλη και στα Ανατολικά με τον κύριο δρόμο Πάφου-Πόλης.

Απέχει 6 χιλιόμετρα από την Πόλη και έχει απόσταση 250 μέτρων από τον ποταμό της Χρυσοχούς.

Η σημαντικότερη πηγή που υπάρχει για την προέλευση του σημερινού οικισμού, είναι ο Μας Λατρί, που μνημονεύει το χωριό με τις ονομασίες Vouti . Ο ίδιος o συγγραφέας το περιλαμβάνει στον κατάλογο των λουζινιανοβενετικών βασιλικών κτημάτων και μαζί με άλλα έντεκα χωριά, το κατάταξε στην επαρχία της Χρυσοχούς.

Ο Ι. Κ. Περιστιάνης, σημειώνει πως στο Γουδί, τα γράμματα διδάχτηκαν πριν από την αγγλική κατοχή. Όμως ο συγγραφέας παρατηρεί, ότι οι μαθητές διδάσκονταν μόνον ανάγνωση.

Για την ονομασία του χωριού, σύμφωνα προς μια ερμηνεία, προήλθε από το όνομα του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη της περιοχής, που πιθανό να λεγόταν Γουδής. Πιθανό όμως να προέρχεται και από τη λέξη βούττημα (=βύθισμα στο νερό) ή βουττίν (=μικρό πιθάρι).