ΜΗΝΥΜΑ
  ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
  ΙΣΤΟΡΙΑ
  ΕΚΚΛΗΣΙΑ/ΕΞΩΚΛΗΣΙΑ
  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
  ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
  ΕΡΓΑ
  ΞΕΝΑΓΗΣΗ
  ΠΟΤΑΜΟΣ
  ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
  ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
  ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΞΕΝΑΓΗΣΗ

Ξενάγηση στο Γουδί

Μέσα στην κοιλάδα της Χρυσοχούς γεννήθηκε το Γουδί, ή αλλιώς, σύμφωνα με αρχαιότερες εκδοχές, τo Voudi ή Vuti. Μέσα από την περιήγηση στο χωριό, θα συναντήσουμε παλαιότερα κτίσματα, όπως το παλιό δημοτικό σχολείο, την εκκλησία, την προτομή του ήρωα Χατζηγιάννη Γεώργιου, παραδοσιακά και σύγχρονα σπίτια, καφενεία, αλλά και ένα παραδοσιακό ελαιοτριβείο. Ας γνωρίσουμε όμως, καλύτερα το χωριό, μέσα από μια σύντομη περιπλάνηση.

Το χωριό διαπερνά ένας ποταμός, γνωστός με το όνομα Τζερέπης, ο οποίος χαράζει με την πορεία του, τα σύνορα ανάμεσα στην παραδοσιακή και τη σύγχρονη κοινότητα. Το σημείο συνένωσης της παραδοσιακής με τη σύγχρονη κοινότητα, αποτελεί ένα πέτρινο γεφύρι. Η παραδοσιακή πλευρά του χωριού, σηματοδοτείται από σπίτια φτιαγμένα από πέτρα, με κάπως στενά δρομάκια, εν αντιθέσει με τη εκσυγχρονισμένη πλευρά του, όπου τα σπίτια είναι κτισμένα με σύγχρονα υλικά δόμησης, με ευρύχωρους δρόμους πλαισιωμένους από πεζοδρόμια. Περιδιαβαίνοντας από την παλαιά στη σύγχρονη πλευρά του χωριού, έχεις την αίσθηση πως ταξιδεύεις στο χρόνο, από την αρχαιότητα στις μέρες μας.

Γενικά, τα σπίτια είναι διάσπαρτα σ’ όλη την έκταση του χωριού. Ο πυρήνας του χωριού βρίσκεται στα δυτικά υψώματα της κοιλάδας της Χρυσοχούς, ενώ το υπόλοιπο χωριό, απλώνεται τόσο στην αγκαλιά της κοιλάδας, όσο και στα ανατολικά της υψώματα, με αραιά σπιτάκια. Όσα από τα σπίτια είναι κτισμένα σε κάποιο από τα υψώματα, έχουν την τύχη ν’ αγναντεύουν τη θάλασσα.

Περιδιαβαίνοντας στο χωριό, υπάρχουν έκδηλα τα σημάδια, που συνθέτουν την πραγματικότητα των κατοίκων του χωριού. Λόγου χάρη, στο χωριό επιζούν, μέχρι τις μέρες μας, δυο καφενεία, τα οποία παραδοσιακά ψυχαγωγούν τους άνδρες του χωριού.

Επιπρόσθετα, ακόμη και σήμερα, λειτουργεί το ένα από τα δυο ελαιοτριβεία του χωριού, γεγονός που μαρτυρεί τη συνήθεια των κατοίκων του χωριού, να παράγουν το παραδοσιακό ελαιόλαδο.

Η περιπλάνηση στο χωριό, οδηγεί σ’ ένα γραφικό κτίσμα, στο παλιό δημοτικό σχολείο, το οποίο ορθώνεται μελαγχολικό, προδίδοντας πως γι’ αυτό, ο χρόνος έχει σταματήσει πριν μερικές δεκαετίες. Το δημοτικό σχολειό, λειτούργησε για πρώτη φορά, σύμφωνα με τον κοινοτάρχη, το 1930. Από τότε για μισό αιώνα περίπου, συγκεκριμένα μέχρι το 1979, το σχολείο παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει τις βασικές γνώσεις, στα μικρά παιδιά του χωριού. Στις μέρες μας, τα παιδιά του χωριού δέχονται την δημοτική εκπαίδευση, σε διάφορα σχολεία της Πόλης Χρυσοχούς. Είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, πως οι κάτοικοι του χωριού, σύμφωνα με τον Ι.Κ. Περιστιάνη, ήρθαν σ’ επαφή με μια υποτυπώδη εκπαίδευση, πριν από την ίδρυση του σχολείου. Σαφέστερα, αποτυπώνεται η άποψη, πως στο Γουδί διδάσκονταν «ανάγνωσιν» πριν την αγγλική κατοχή ή αλλιώς, πριν τα τέλη του 19ου αιώνα.

Η καρδιά του χωριού, κοσμείται από ένα παλαιό κτίσμα, το οποίο στέκεται ατάραχο για αιώνες, την εκκλησία του χωριού. Το εκκλησιαστικό οικοδόμημα του χωριού, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Το 1927 κρίθηκε αναγκαία η συντήρηση, αλλά και η επέκταση της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Περισσότερες πληροφορίες για τις εκκλησίες του χωριού, μπορείτε να βρείτε στην σχετική σελίδα. Στον περίβολο της εκκλησίας, βρίσκεται η προτομή του ήρωα του χωριού, Χατζηγιάννη Γεώργιου.

Ο Χατζηγιάννης Γεώργιος, με τον αγώνα του κατέκτησε μια σημαντική θέση στην ιστορία του χωριού. Ο ήρωας γεννήθηκε στο χωριό, στις 9 Νοεμβρίου το 1946, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη αγάπη στην μόρφωση και στον αθλητισμό, όπου και διακρίθηκε. Η αγάπη του για τα γράμματα, τον οδήγησαν στο Γυμνάσιο της Πόλεως Χρυσοχούς, αλλά και στην επιθυμία να συνεχίσει τις σπουδές του. Ο Χατζηγιάννης φιλοδοξούσε να παρακολουθήσει την ιατρική, για να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του.

 

Η πραγματικότητα για τον Χατζηγιάννη, αποδείχθηκε σκληρή, ήδη από τα παιδικά του χρόνια. Κατά την διάρκεια του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνα κατά των Άγγλων, ο πατέρας του, Σπύρος Χατζηγιάννης, μέλος της Ε.Ο.Κ.Α, συνελήφθηκε και στη συνέχεια οδηγήθηκε στα στρατόπεδα. Τότε, ο μικρός Χατζηγιάννης, ανάδειξε μέσα από τα λόγια του το ηρωικό μεγαλείο της ψυχής του. Ειδικότερα, ο Χατζηγιάννης απευθυνόμενος στην μητέρα του είπε: «Αν ήμουνα μεγάλος, μάνα, θα γραφόμουνα στις τάξεις της Ε.Ο.Κ.Α, για να διώξω τους Άγγλους και να ελευθερώσω τον πατέρα μου». Το ψυχικό του σθένος διαφαίνεται έντονα και μέσα από το αλύγιστο ήθος που επέδειξε, όταν αναγκάστηκε από τους Άγγλους, σε ηλικία μόλις δέκα χρονών, να τρέχει ασταμάτητα στο δρόμο του χωριού.

Μερικά χρόνια αργότερα, στις 10 Αυγούστου το 1964, ενώ υπηρετούσε σε φυλάκιο της Πόλης Χρυσοχούς, δέχτηκε ένα ακαριαίο κτύπημα από τούρκικη σφαίρα στο κεφάλι. Το χωριό τιμά την μνήμη του, αφενός ανεγείροντας μνημείο, όπως έχει ήδη αναφερθεί, στο προαύλιο της εκκλησίας, και αφετέρου χαρίζοντας το όνομά του σε δρόμο του χωριού.

Χωρίς αμφιβολία, το Γουδί είναι ένα από τα χωριά του νησιού, που εντυπωσιάζουν με την πρωτότυπη δόμησή τους, πάνω στην πλαγιά της κοιλάδας Χρυσοχούς. Συνοψίζοντας, την εικόνα του χωριού, που βρίσκεται σε απόσταση μόλις πέντε χιλιομέτρων από τη Πόλη Χρυσοχούς, συνθέτουν το γραφικό γεφύρι, που ενώνει την παραδοσιακή με την σύγχρονη κοινότητα, η αρχαία εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με το μνημείο του τοπικού ήρωα, το δημοτικό σχολείο, το ελαιοτριβείο και τα καφενεία. Αναντίλεκτα, μέσα από την περιήγηση, αναδύονται σημαντικές πτυχές από την καθημερινότητα των κατοίκων, άλλα και την ιστορική διαδρομή του χωριού.

Πηγές:
Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 4
Κοινοτάρχης, κος Τριμιθιώτης Νίκος